S-300W4 to wariant rodziny S-300 dla obrony teatru działań na duże odległości, zoptymalizowany przeciw zagrożeniom balistycznym (zasięg do 400 km z pociskami 9M82, pułap 30 km); głównym użytkownikiem poza Rosją jest Egipt. S-350 Witiaź to nowszy system średniego zasięgu (50–60 km) z aktywnymi radarami AESA, zastępujący S-300PT/PS w lokalnej rosyjskiej obronie powietrznej. Pancyr-S1/S2/SM to unikalna kombinacja działo+pocisk na pojedynczym pojeździe 8×8: dwa działka 30 mm 2A38M dla bliskiego zasięgu (1–4 km) plus 12 pocisków 57E6 w kontenerach dla średniego zasięgu (1,2–20 km). Pancyr używa naprowadzania komendowego (bez autonomicznego układu naprowadzania), co czyni go podatnym na ataki saturacyjne i WRE. Analizy RUSI (2023) wskazały, że Pancyr jest skuteczny głównie w wielowarstwowej sieci SAM; samodzielnie jest regularnie eliminowany przez Bayraktar TB2 i pociski HIMARS (zliczanie OSINT Oryx: ≥20 utraconych w Ukrainie).
Podobne systemy w kategorii Systemy obrony przeciwlotniczej