Gevechtsvliegtuigen

Een modern gevechtsvliegtuig is een gevechtssysteem in cockpitvorm: airframe + voortstuwing + sensorpakket + wapen-kit + datalink-suite, gelinkt door een mission-computer en een human-machine-interface. Generaties worden niet door één technologie gedefinieerd maar door een combinatie. 4e-generatie (jaren '70–'80: F-15, F-16, MiG-29, Su-27): pulse-Doppler radar, fly-by-wire, BVR-raketten, hoge wendbaarheid maar geen stealth. 4,5e-generatie (2000–heden: Rafale, Typhoon, F-15EX, Su-35, Gripen E, F-16V Block 70): AESA-radar, geavanceerde EW-suites, datalink (Link 16), conformal fuel tanks, partial RCS-reductie via canopy- en intake-vorming. 5e-generatie (F-22, F-35, J-20, Su-57): all-aspect stealth design (RCS <0,01 m² frontaal voor F-35), interne wapenruimtes om externe RCS-pieken te vermijden, sensor-fusion in één pilot-display, en netcentrische data-uitwisseling.

De geleidings- en wapenketen voor BVR-engagementen: AESA-radar detecteert (of MAWS/IRST detecteert passief), IFF interroger bevestigt friend/foe, mission computer berekent firing solution, AIM-120D/Meteor/PL-15 wordt gelanceerd met INS + datalink mid-course-update + active radar terminal homing. Voor close combat (WVR — within visual range): HMCS (helmet-mounted cueing system) selecteert doel, AIM-9X/IRIS-T/Python-5/R-73 wordt gelanceerd off-boresight tot 90° opzij dankzij thrust-vector control. Voor luchtgrond: SAR-radar maakt mapping, EOTS/Sniper-pod laser-designeert, JDAM/Paveway/SDB worden vrijgegeven. Sensor-fusion in 5e-generatie betekent dat al deze inputs in één tactical situation display verschijnen ipv aparte panelen.