Anti-schip Wapens

Anti-ship missiles (AShM's) volgen één van twee strategieën om de complexe verdediging van moderne oorlogsschepen (CIWS + kort-bereik-SAM + medium-bereik-SAM + EW + decoys) te penetreren: stealth-massa-saturatie of supersonisch-momentum. Westerse ontwerpen (NSM, JSM, LRASM, Naval Strike Missile, Block V Tomahawk MST) volgen de eerste school: subsonische snelheid (Mach 0,7–0,9), zeer lage RCS, laag-vlucht-profiel (3–5 m boven golfhoogte) plus complexe eindfase-manoeuvres met "pop-up" en zigzag. Russische, Chinese en Indiase ontwerpen (P-800 Oniks, Zircon, BrahMos, YJ-12) kiezen tweede school: ramjet-aangedreven Mach 2,5–6, te snel om door CIWS te onderscheppen.

Een aanval voltrekt zich in vier fasen: launch (vanaf VLS-cell, anti-ship-tube, vliegtuig of kustlauncher), mid-course cruise (lage hoogte met INS/GNSS, occasionally datalink-update van eigen platform of derde partij — bijvoorbeeld een patrol-vliegtuig dat doel-data doorgeeft), search & target acquisition (raket activeert eigen seeker — actieve radar in X- of Ka-band, of passieve ESM in cruise-versies; ATR-software classificeert de gevonden vlootcontacten), en terminal attack (sea-skimming of pop-up-en-duik, met stealth-kruisers in zigzag-pattern om CIWS-leiding te bemoeilijken).